Dla każdego rodzaju gwintu, zarówno gwintów metrycznych, calowych, zunifikowanych, jak i Whitwortha, są opracowane tabele, które określają dopuszczalne normy wymiarowe. Podane w nich wymiary odnoszą do minimalnej i maksymalnej wielkości otworu.

Tabela gwintów metrycznych – czym jest?

Gwinty metryczne są najczęściej stosowanym typem gwintu na całym świecie. Opracowany dla nich standard został zatwierdzony jako jedna z pierwszych norm ISO. Gwint metryczny ISO jest oznaczony literą M, po której następuje wartość średnicy nominalnej D (idealna maksymalna średnica gwintu dla gwintu zewnętrznego lub idealna średnica minimalna dla gwintu wewnętrznego) i skok P, wyrażone zarówno w milimetrach, jak i rozdzielone przez znak mnożenia (np. M8 × 1,25). Gwinty zewnętrzne są oznaczone małą literą g lub h. Wewnętrzne gwinty są natomiast oznaczone wielkimi literami G lub H.

W jakim celu stworzono tabele gwintów metrycznych?

Metryczny wymiar gwintu i zakres tolerancji zostały opracowane w celu obliczenia głównych, niewielkich i skośnych średnic gwintów zewnętrznych (śrubowych) i wewnętrznych (nakrętek) według normy ISO 724: 1993. Oprócz podstawowych obliczeń wymiarów gwintów metrycznych, zakres tolerancji różnych klas można wykonać zgodnie z normami ISO 965-1: 1998 i ISO 965-2: 1998. Dostępne są dwie główne opcje obliczeń: ogólne zastosowanie inżynieryjne lub niestandardowe.

Ogólne i niestandardowe zastosowania inżynieryjne

W przypadku ogólnych zastosowań inżynieryjnych obliczenia można wykonać, wybierając standardowy metryczny rozmiar gwintu z listy, która zawiera normy gwintu w zakresie średnic od 1,6 mm (M1,6) do 64 mm (M64). Klasa tolerancji może być wybrana spośród alternatyw 6e, 6f, 6g i 4h dla śrub i 5H, 6H, 7H i 6G dla nakrętek. 6g i 6H są wartościami domyślnymi, a wybrana klasa podana jest dla komercyjnych gwintów zewnętrznych i gwintów wewnętrznych według ISO 965-1: 1998. Użytkownik powinien użyć 6 g dla śrub i 6 H dla nakrętek, chyba że istnieje szczególny wymóg stosowania innych klas tolerancji.

W przypadku zastosowań niestandardowych, zarówno klasy gwintu, jak też skoku i tolerancji można niezależnie wybierać do wykonania niestandardowych obliczeń inżynieryjnych. Jeśli dwa oznaczenia – klasy średnicy podziałowej i średnicy szczytu – są takie same, nie ma potrzeby powtarzania symboli (M10 x 1 6 g). Zgodnie z ISO 1: 2002, standardowa temperatura odniesienia dla specyfikacji produktu geometrycznego wynosi 20 °C. Manometry i pomiary dla gwintów metrycznych ogólnego przeznaczenia są zdefiniowane w normie ISO 1502: 1996.

Normy wielkości otworu gwintów określa nie tylko tabela gwintów metrycznych, ale także tabela gwintów calowych, tabela gwintów zunifikowanych oraz tabela gwintów Whitwortha. Szczegółowe zestawienie wszystkich tabel dostępne są na blogu Artykuły Techniczne.

Tabele gwintów – do czego służą, gdzie szukać?
Oceń artykuł!

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here